AUXOPED (PEDİATRİK OKSOLOJİ)
ÇOCUKLARDA HEDEF BOY HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA BÜYÜME HIZI HESAPLAMA
KEMİK YAŞI ATLASI (Greulich & Pyle)
KEMİK YAŞINA GÖRE ERİŞKİN BOY HESAPLAMA (BAYLEY & PINNEAU)
BÜYÜME HORMONU DOZ HESAPLAMA
IGF-1 (INSULİN LİKE GROWTH FAKTOR 1) SDS VE PERSENTİL HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA TİROİD HACMİ HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA BMD SDS HESAPLAMA
İNSÜLİN REZİSTANS İNDEKSLERİ HESAPLAMA
GLUCOSE MANAGEMENT INDICATOR (GMI) HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA GÜNLÜK KALORİ İHTİYACINI HESAPLAMA
YAŞ VE BOYA GÖRE TANSİYON SDS / PERSENTİL HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA DÜZELTİLMİŞ QT (QTc) HESAPLAMA
VÜCUT KİTLE İNDEKSİ HESAPLAMA
SDS TO PERSENTİL HESAPLAMA
PERSENTİL TO SDS HESAPLAMA
DÜZELTİLMİŞ SODYUM HESAPLAMA
DÜZELTİLMİŞ KALSİYUM HESAPLAMA
TÜBÜLER FOSFAT REABSORBSİYONU HESAPLAMA
BİRİM DÖNÜŞTÜRÜCÜ
VÜCUT YÜZEY ALANI HESAPLAMA
ÇOCUKLARDA GÜNLÜK SIVI İHTİYACI VE DEFİSİT HESAPLAMA
SERUM OSMOLARİTE HESAPLAMA
Yatay eksende (zaman):
- 1 küçük kare = 1 mm = 0.04 saniye (40 milisaniye)
Dikey eksende (voltaj):
- 1 küçük kare = 0.1 mV
Yatay eksende:
- 1 büyük kare = 5 mm = 0.20 saniye (200 ms)
Dikey eksende:
- 1 büyük kare = 0.5 mV
QTc = QT / √(RR)
QTc = QT / ∛(RR)
QTc = QT + 0.154 × (1−RR)
QTc = QT + 1.75 × (Kalp Hızı − 60)
Yaşa ve cinsiyete göre QTc normal sınırları farklılık gösterebilir. Aşağıda yaşa göre genel kabul gören sınırlar verilmiştir:
| Yaş Grubu | Normal QTc Sınırı (ms) | Sınırda | Uzamış QTc |
|---|---|---|---|
| Yenidoğan (<1 ay) | < 470 ms | 470–490 | > 490 ms |
| 1-6 ay | < 460 ms | 460-480 | > 480 ms |
| 6 ay - 1 yıl | < 450 ms | 450-470 | > 470 ms |
| 1-15 yaş | < 440 ms | 440-460 | > 460 ms |
| Adolesan Erkekler | < 440 ms | 440-460 | > 460 ms |
| Adolesan Kızlar | < 450 ms | 450-470 | > 470 ms |
✅ Klinik pratikte QTc > 460 ms çocuklar için şüpheli, >480 ms ise muhtemel LQTS olarak değerlendirilir.
⚠️ QTc alt sınırı tüm yaş gruplarında 340 ms alınarak yorum oluşturulmaktadır❗
1. Bazett HC. An analysis of the time-relations of electrocardiograms.
Heart. 1920;7:353-370.
2. Fridericia LS. Die Systolendauer im Elektrokardiogramm bei normalen Menschen und bei Herzkranken.
Acta Med Scand. 1920;53:469-486.
3. Sagie A, Larson MG, Goldberg RJ, Bengtson JR, Levy D.
An improved method for adjusting the QT interval for heart rate (the Framingham Heart Study).
Am J Cardiol. 1992;70(7):797-801. doi:10.1016/0002-9149(92)90618-d
4. Hodges M, Salerno D, Erlien D.
Bazett’s QT correction reviewed: Evidence that a linear QT correction for heart rate is better.
J Am Coll Cardiol. 1983;1(2):694.
5. Macfarlane PW, van Oosterom A, eds. Comprehensive Electrocardiology. 2nd ed. Springer; 2010 (s.480).
6. Dickinson DF. The normal ECG in childhood and adolescence. Heart. 2005;91(12):1626–1630. doi:10.1136/hrt.2004.057307.